باران گرفته بود و زمین جام می‌گرفت
در خاک، ریشه‌های من آرام می‌گرفت
باران گرفته بود که از آسمان، درخت
پیغمبرانه نوبر پیغام می‌گرفت
باران گرفته بود که از رودخانه‌ها
رفتار بیخودانه، زمین ، وام می‌گرفت
باران گرفته بود که بی‌شکلی وجود
بادام و سیب و آدم و گل نام می‌گرفت
باران گرفته بود که از خاک ، شاعری
روییده بود و شیرۀ الهام می‌گرفت 

    / از قربان ولیئی